DEEL 2 — “Oma, hij is anders”

Lily keek me recht aan.

Ze leek niet bang.

Dat maakte me juist ongeruster.

— Wat is er anders aan opa, lieverd?

Ze trok haar dekentje tot onder haar kin.

— Zijn ogen.

Ik fronste.

— Zijn ogen?

Ze knikte langzaam.

— Soms kijkt hij naar mij, maar het voelt alsof opa er niet echt is.

Mijn hart maakte een vreemde sprong.

— Heeft opa iets tegen je gezegd?

— Nee.

— Heeft hij je pijn gedaan?

Ze schudde onmiddellijk haar hoofd.

— Nee, oma.

Daarna fluisterde ze:

— Maar gisteren noemde hij me Emma.

Ik bleef stil.

Emma was de naam van mijn dochter.

Lily’s moeder.

Ik probeerde te glimlachen.

— Misschien heeft opa zich gewoon vergist…………..

Lees verder op de volgende pagina.