Sandra keek me aan alsof ze hoopte dat ik iets zou zeggen.

Ik zei niets.

Adam was degene die uiteindelijk de stilte verbrak.

“Wat bedoel je met dat jij haar toekomst in handen hebt?”

Sandra keek hem aan.

“Je hebt haar vorige week voor een schoonmaakster uitgemaakt.”

“Dat was niet—”

“Je zei letterlijk dat je je voor haar zou schamen.”

Adam werd stil.

Ik schoof de documenten opnieuw naar hem toe.

“Mijn oma bezat 62 procent van de aandelen van deze onderneming.”

Hij keek naar het papier.

“Maar ik dacht dat de eigenaar…”

“Mijn opa is jaren geleden overleden,” zei ik. “Mijn oma heeft zijn aandelen overgenomen. Daarna heeft ze alles via een holding laten beheren……….

Lees verder op de volgende pagina.