DEEL 2
Noah bleef naar zijn vader kijken.
Julian bewoog nauwelijks, maar ik kende die blik inmiddels. Het was dezelfde blik die hij gebruikte wanneer hij wilde dat iemand zweeg zonder dat hij een woord hoefde te zeggen.
Rechter Thorne keek naar Noah en daarna naar de kinderbelangenbehartiger naast hem.
‘Noah, weet je waarom je vandaag hier bent?’
Noah knikte langzaam.
‘Omdat papa en mama niet meer samen wonen.’
‘Dat klopt.’
De rechter glimlachte vriendelijk.
‘En weet je dat je niet verplicht bent om partij te kiezen?’
Noah keek naar mij.
Zijn ogen vulden zich met tranen.
‘Ik wil geen partij kiezen.’
Mijn hart brak.
‘Dat hoeft ook niet,’ zei ik zacht.
Julian schraapte zijn keel.
‘Edelachtbare, ik denk dat dit voor een kind van zes—’
‘Acht,’ onderbrak Noah hem……………