De hele zaal werd stil.

Julian keek verbaasd.

Noah haalde diep adem.

‘Ik ben acht.’

Rechter Thorne knikte.

‘Dat klopt, Noah.’

Hij keek naar zijn knuffelbeer.

Toen stak hij zijn hand in de zak van zijn vest.

‘Edelachtbare… mag ik u iets laten zien waar mama niets van weet?’

Ik voelde mijn lichaam verstijven.

‘Waar heb je het over, lieverd?’

Noah keek niet naar mij.

Hij keek naar de rechter.

‘Mama weet het echt niet.’

Rechter Thorne leunde iets naar voren.

‘Wat wil je mij laten zien?’

Noah haalde een kleine zwarte USB-stick tevoorschijn.

Julian stond abrupt op.

‘Edelachtbare—’

‘Ga zitten, meneer Vance.’

Julian gehoorzaamde.

Maar zijn gezicht was veranderd……………

Lees verder op de volgende pagina.