De trilling in zijn borstzak stopte.
Liam keek me aan alsof hij in één seconde moest beslissen hoeveel van de waarheid hij mij mocht vertellen.
« Je hebt dat bericht gezien. »
Het was geen vraag.
Ik knikte.
« Er stond drie miljard. »
Hij keek even naar de natte weg voor ons.
« Er stond iets wat je niet had mogen zien. »
« Dat is geen antwoord. »
Voor het eerst glimlachte hij flauwtjes.
« Nee. Dat is het niet. »
Hij zette me voorzichtig neer toen we bij de oude pick-up kwamen die voor het gemeentehuis stond.
Ik verwachtte dat hij naar de bestuurderskant zou lopen.
In plaats daarvan bleef hij staan.
« Voordat we ergens naartoe gaan, moet je één ding begrijpen, Evelyn. »
« Wat? »
« Ik heb je niet getrouwd omdat iemand mij daarvoor betaalde. »
Ik voelde mijn maag samentrekken.
« Maar je kende mijn familie. »
« Ik kende hun naam. »
« En mijn moeder? »
Daar veranderde zijn blik…………….