De agent keek me strak aan.

« Mevrouw, we moeten weten wat hierin zit. »

Mijn vingers sloten zich om de koude keramische spaarpot.

« Maar waarom moet ík hem kapotslaan? »

De agent keek even naar zijn collega op straat.

« Omdat deze spaarpot gisterenavond bij mevrouw Florence is geweest. »

Mijn hart sloeg over.

« Wat? »

Hij knikte.

« En omdat uw zoon degene was die hem daar heeft achtergelaten. »

Ik keek naar Lucas.

Hij stond nog in zijn pyjama boven aan de trap.

Zijn gezicht was bleek.

« Lucas? »

Hij zei niets.

Ik zette de spaarpot voorzichtig op de grond………………

Lees meer op de volgende pagina