Ik trok Lily dichter tegen me aan.

“Je hoeft nergens heen, lieverd. Ik ben hier.”

Ze bleef mijn trui vasthouden alsof ik de enige veilige plek ter wereld was.

Dokter Lawson keek naar mij en daarna naar rechercheur Morgan, die inmiddels in de deuropening stond.

“Mevrouw Carter,” zei ze zacht, “we gaan ervoor zorgen dat Lily vannacht veilig blijft. U hoeft haar niet mee naar huis te nemen.”

Ik knikte.

Maar mijn telefoon bleef trillen.

Daniel.

Nog een bericht.

Waarom ben je in het ziekenhuis?

Ik staarde naar het scherm.

Ik had hem niet verteld waar we waren.

Ik keek naar rechercheur Morgan.

“Hoe weet hij dat?”

Morgan pakte voorzichtig mijn telefoon aan en las het bericht………….

Lees meer op de volgende pagina