DEEL 2
De professor verbrak het zegel van de envelop en keek uit over de zaal.
“De eerste gouden medaille gaat naar…”
Hij keek naar het papier.
“Eli Bennett.”
Een applaus barstte los.
Mijn vingers trilden.
Eli keek me aan alsof hij niet zeker wist of hij echt zijn naam had gehoord.
Owen sloeg een hand voor zijn mond.
“Mam…”
Ik glimlachte door mijn tranen heen.
“Ga.”
Eli stond op.
Hij liep naar het podium terwijl honderden mensen klapten.
Op de derde rij veranderde Daniels gezicht.
Hij keek naar Eli.
Toen naar mij.
Toen weer naar Eli.
Zijn ogen vernauwden zich.
Alsof hij eindelijk iets probeerde te begrijpen.
De professor gaf Eli zijn medaille en schudde zijn hand.
“Gefeliciteerd. Een perfecte score.”
Eli knikte beleefd.
Maar voordat hij terugliep naar zijn stoel, hield de professor hem tegen.
“Wacht even.”
Hij keek opnieuw naar zijn papieren……………..