DEEL 2

Valerie haalde diep adem.

Ze keek eerst naar de papieren in haar handen.

Toen naar mijn vader.

Daarna keek ze opnieuw naar mij.

“Deze documenten,” zei ze, “zijn niet van iemand die haar familie in de steek heeft gelaten.”

Mijn vader verschoof ongemakkelijk in zijn stoel.

“Valerie,” zei hij zacht.

Ze negeerde hem.

“Ze zijn van iemand die vijftien jaar geleden een keuze maakte waar ik als kind niets van begreep.”

Ze hield het eerste document omhoog.

“Een keuze die ons gezin nooit heeft mogen bespreken.”

Het geroezemoes in de zaal werd luider.

Gwen stond langzaam op.

“Lieverd, misschien moet je—”

“Nee.”

Valeries stem klonk plotseling vast…………….

Lees verder op de volgende pagina.