Drie dagen later kwam Beatriz terug.
Ze stapte uit de taxi met twee grote koffers, een boodschappentas en dezelfde zelfverzekerde blik waarmee ze een jaar eerder ons huis was binnengekomen.
Ze had geen idee dat alles veranderd was.
Ze stak haar sleutel in het slot.
De deur ging open.
Beatriz zette één stap naar binnen en bleef toen abrupt staan.
Aan de muur hing een groot wit bord.
APPARTEMENT VERKOCHT.
Ze knipperde.
Toen keek ze naar mij.
“Wat is dit?”
Ik antwoordde rustig:
“Het appartement is verkocht.”
“Welk appartement?”
“Dit appartement.”
Ze liet haar tas vallen.
“Ben je gek geworden?”
Ik bleef stil.
Ze liep naar de woonkamer en keek om zich heen alsof ze verwachtte dat iemand elk moment zou zeggen dat het een grap was.
“Waar is Mauricio?”
“Op zijn werk.”
“Bel hem.”
“Dat hoeft niet.”
Ze pakte onmiddellijk haar telefoon.
“Hoe durf je zoiets te doen zonder mijn toestemming?”
Ik keek haar aan………………