De voordeur vloog open.
Ethan zette instinctief een stap achteruit.
Margaret bleef bij het raam staan.
De eerste man die naar binnen liep, was Victor Hale, de advocaat van mijn vader.
Achter hem kwamen drie andere mannen binnen.
Geen van hen droeg een uniform.
Maar aan hun houding was onmiddellijk te zien dat ze niet gekomen waren om beleefd te onderhandelen.
Victor keek eerst naar mij.
Zijn gezicht veranderde toen hij mijn bloed zag.
“Mevrouw Bennett.”
Hij knielde naast me neer.
“Blijf stil liggen. De ambulance is onderweg.”
Margaret kwam meteen tussen ons in staan.
“Dit is een privéwoning.”
Victor keek haar aan.
“Niet meer.”
Ze fronste.
“Wat bedoelt u daarmee?”
Victor haalde een document uit zijn aktetas.
“Vanaf dit moment handelt u niet meer namens deze familie tegenover mevrouw Bennett.”
Ethan lachte nerveus……………….